ฉันผิดหรือเปล่า?
posted on 25 Jun 2008 17:36 by maii-zaสับสนมากๆ..
ผิดหวัง..
ผิดหวังสุดๆ
มันแปลว่า..
เกือบปีที่ผ่านมา..
เรามองแกผิดไปใช่หรือเปล่า?..
ที่ฉันมองว่าแกเป็นคนแบบไหน..
มันผิดมาตลอดใช่มั้ย?
ฉันไม่ได้โทษใครนอกจากตัวฉันเอง..
ไม่รู้สินะ..
ฉันลำบากใจ..
ที่มองแกผิดมาตลอด..
และฉันอึดอัดใจมากๆ..
ที่ไม่ได้พูดคำๆนั้นออกมาตรงๆ..
แต่วันนี้ฉันพูดมันออกมา.. ให้เพื่อนสนิทคนนึงของฉันฟัง
ซึ่งเขาคงอ่านเจอร์นัลนี้อยู่และคงรู้ตัวแล้วล่ะ
ขอบคุณนะ
มันทำให้ฉันโล่งใจขึ้นมาหน่อยแล้วล่ะ
ฉันเอง.. ก็ไม่ใช่คนคาดหวังอะไรสูงมากมายหรอกนะ..
แต่ฉันกลับคาดหวังกับเพื่อนคนนี้ไว้สูง..
มาก..
แต่ก็นะ.. ฉันเลยต้องผิดหวังแบบนี้ละั้มั้ง..
ฉันสงสัยตัวเองอยู่เหมือนกัน
ว่าำทำไมถึงผิดหวังแบบนี้..
จนวันนี้ฉันถึงได้คำตอบ..
เพราะเำพื่อนคนนั้นคือเพื่อนสนิทของฉันไงล่ะ..
และเพราะสถานะนั้น..
ฉันเลยไม่สามารถจะพูดเรื่องทั้งหมดออกมาได้..
เพราะฉันกลัวว่าจะเสียเพื่อนคนนี้ไป..
แต่ลึกๆในใจฉันกลับคิดว่า..
ฉันควรบอกเขาไม่ใช่หรอ.. เพราะถ้ามีคนคิดเหมือนฉันหลายๆคน.. แล้วเพื่อนฉันไม่รู้ตัวและทำตัวแบบนี้ต่อไปจะทำยังไง.. เพื่อนฉันก็จะมีคนไม่ชอบ..
มันไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการไม่ใช่หรือไง? มันเป็นสิ่งที่ผิดไม่ใช่หรอ?
แล้วทำไมฉันถึงไม่กล้าพูดล่ะ..
นั่นก็เป็นอีกเหตุผล.. ที่ฉันยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้.. เลยไม่กล้าบอกเพื่อนฉันไปละมั้ง..
คงเพราะฉันไม่กล้าพอที่จะบอกเขาไปตรงๆ..
เพราะกลัวจะเสียเพื่อน..
และคงเพราะฉันกลัว ว่าฉันไม่ได้มองเขาเป็นเพื่อนสนิทแล้วงั้นหรอ?
ไม่รู้เลย.. ฉันเองยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้เลยสักที..
และเรื่องนี้
มันทำให้ฉันกลุ้มใจมากกว่าเรื่องอะไรทั้งนั้น..
แต่อาจเป็นเพราะอีกเหตุผลที่ฉันพยายามหนีมาตลอดหรือเปล่า..
ว่าเพื่อนสนิทคนนั้น..
อาจไม่ใช่เพื่อนสนิทของฉันจริงๆ..
หรือเพราะเขา.. นิสัยเหมือนคนที่ฉันไม่ชอบหรือเปล่า?
ฉันพยายามปัดความคิดนี้ออกไปทุกครั้ง..
เพราะกลัวว่าที่คิดเอาไว้มันจะเป็นจริง..
แต่ฉันก็ลำบากใจ..
ที่ไม่กล้าบอกเขาในสิ่งที่ฉันไม่ชอบ.. และเคยมีหลายคนบอกฉันถึงข้อเสียข้อนั้นของเขาให้ฉันฟังตั้งแต่ปีที่แล้ว..
มันเลยทำให้ฉันลำบากใจขึ้นไปอีก..
ที่ไม่พูดมันออกมาตรงๆ..
แล้วฉันควรจะทำยังไง?
บอกไปงั้นหรอ?
หรือลืมๆมันไป..?
แต่มีเพื่อนอีกคนนึงของฉันบอกว่า..
เลิกคบไปเลย..
ซึ่งฉันก็อึดอัดใจและตกใจเล็กน้อยที่เพื่อนคนนั้นแนะนำแบบนั้น..
แต่ก็แอบคิดลึกๆ..
ว่ามันเป็นทางออกหรือเปล่า..
ฉันถอยออกมา.. จะได้ไม่เห็นข้อเสียข้อนั้น..
แต่ฉันก็คิดอีก.. ว่าฉันจะกล้าพอหรือไง?
เพื่อนสนิทของฉัน คือเขาไม่ใช่หรอ?
คือกลุ่มของฉันไม่ใช่หรอ?
แล้วฉันจะถอยออกมาทำไม
ในเมื่อยังมีคนในกลุ่มอีกสามคนที่ฉันไม่ได้มองแง่นั้น..
แต่ไม่รู้สินะ..
ฉันไม่กล้าพอ
เรื่องอื่นฉันมักจะกล้าเสมอ กล้าที่จะทำโดยไม่แย้งอะำไร
แต่เรื่องนี้กลับทำให้ฉันใช้เวลาคิดทบทวนนานมากที่สุด.. กว่าจะเล่าให้เพื่อนสนิทฉันคนหนึ่งฟัง..
เพราะฉันลำบากใจและอึดอัดใจจริงๆ
ไม่งั้นฉันคงไม่เล่าออกมาหรอก..
ตอนนี้ฉันกำลังหาคำตอบ..
ว่าฉันควรจะทำยังไง..
ช่วยบอกฉันด้วยนะ..